Jak przechowywać pigwę? Pigwy można przechowywać przez kilka tygodni w chłodnym i suchym miejscu, takim jak spiżarnia lub piwnica. Ważne jest, aby nie przechowywać ich w pobliżu innych owoców, ponieważ mogą one przyspieszyć proces dojrzewania pigwy. Mięso i ryby: świeże mięso i ryby pakowane w próżni można przechowywać w zamrażalce przez około 2 lata. Owoce i warzywa: świeże owoce i warzywa pakowane w próżni można przechowywać w zamrażalce także około 2 lat. Wszystkie te czasy są tylko przybliżone i mogą się różnić w zależności od konkretnego produktu oraz Jak długo nadaje się ona do zjedzenia? Sprawdźcie. Jak długo można przechowywać wędzoną rybę? Czas bezpiecznego przechowywania ryb różni się w zależności od zawartości tłuszczu w rybie, jej rodzaju i stopnia przetworzenia. Wędzone ryby można bezpiecznie przechowywać przez około 14 dni w lodówce, a mrozić przez około 2 Jeśli tak, to jak długo? Tak, odciągnięte mleko można przechowywać w temperaturze od 19 do 25 stopni Celsjusza, maksymalnie do 4 godzin. Podobny jest czas, jeśli chodzi o mleko rozmrożone pod ciepłą wodą – można je przechowywać w temperaturze pokojowej do 4 godzin. Lepiej przestańcie, bo zepsuje się w mgnieniu oka. Przechowujecie paprykę w ten sposób? Lepiej przestańcie, bo zepsuje się w mgnieniu oka. Papryka już dojrzewa na przydomowych ogródkach. Jeszcze wcześniej jednak, zanim zdążycie skosztować swoich własnych czerwonych warzyw, pojawia się jak co roku możliwość zakupu świeżej Aby przechowywać paprykę w lodówce, wystarczy ją umyć, osuszyć i umieścić w plastikowej torbie lub pojemniku. Możesz również pokroić ją na kawałki lub paski, jeśli wolisz. Ważne jest, aby papryka była całkowicie sucha przed umieszczeniem jej w lodówce, ponieważ wilgoć może przyspieszyć proces zepsucia. . Smaczne i aromatyczne pierniczki to obowiązkowy wypiek na święta Bożego Narodzenia. Wycięte w różnych kształtach i ozdobione kolorowym lukrem wprowadzą do każdego domu niezwykłą atmosferę. Jak i w czym przechowywać takie pierniki, żeby były miękkie po upieczeniu, ale wciąż pełne korzennego aromatu? Ile czasu mogą w ogóle leżeć pierniczki świąteczne, by zachowały swoją świeżość? I co zrobić z twardymi piernikami, jeśli już się takie przytrafią?Pierniczki, czyli korzenne ciasteczka w różnych kształtach, to bez wątpienia obowiązkowy punkt na liście bożonarodzeniowych przysmaków. Pierniki świąteczne można wypiekać na długo przed świętami – nawet na początku listopada. Wcześniejsze wypieczenie pierniczków pozwala nabrać im odpowiedniej miękkości, a dodatek miodu i przypraw korzennych wydłuża ich termin przydatności do spożycia. Już w I połowie listopada warto zabrać się za wyrabianie dojrzewającego ciasta na piernik staropolski. Wtedy też można wypiekać już katarzynki, które tradycyjnie, tuż po upieczeniu są twarde. W kolejnych tygodniach zabierz się za pieczenie klasycznych, wykrawanych pierników, niemieckich Springerle i Lebkuchen, holenderskich Speculoos czy szwedzkich Pepparkakor. Pieczenie pierniczków tuż przed Bożym Narodzeniem, bez żadnego zapasu czasowego, to bardzo ryzykowny krok! Dlaczego? Bo mogą nie zmięknąć dostatecznie. Jedynym wyjściem z takiej sytuacji jest wypiek pierniczków, które do razu po upieczeniu są miękkie. Reklama Jak i w czym przechowywać wcześniej wypieczone pierniki do świąt, żeby stały się miękkie, ale zachowały swój niezwykły aromat? I w ogóle jak długo miękną pierniki? Mam nadzieję, że mój krótki poradnik będzie odpowiedzią na tego typu pytania. Dowiesz się również, na czym polega przechowywanie upieczonego już piernika staropolskiego, a także co zrobić, żeby pierniki nie były takie twarde, jeśli już tak się zdarzy!Szczegółowy kalendarz wypieku różnego rodzaju pierniczków znajdziesz tutaj: Kiedy piec pierniki na święta? Terminarz wypieku. Artykuł nie tylko przybliży Ci czas, w którym warto zabrać się za przygotowywanie korzennych smakołyków, ale podsunie przepisy na różnego rodzaju pierniki – piernik staropolski, katarzynki, Springerle, Speculoos, Pepparkakor i wiele świąteczne – w czym tkwi sekret?Pierniczki to mniejsze lub większe ciasteczka wypiekane z ciemnobrązowego ciasta, którego składnikami są zazwyczaj mąka, mleko, jajka, miód, cukier i przyprawy korzenne – cynamon, kardamon, gałka muszkatołowa, imbir, anyż czy goździki. Sama nazwa piernik wywodzi się od staropolskiego pierny, co oznacza pieprzny. Pierniczki nie mają mieć zatem łagodnego smaku, a wręcz przeciwnie – mocno korzenny i lekko ostry! Wypieczone pierniki możemy dodatkowo oblać lukrem, czekoladą lub masą marcepanową. Ozdobić cukrowymi perełkami, bakaliami czy kandyzowaną skórką piernik był dobrem luksusowym ze względu na zastosowanie przypraw korzennych i bakalii, których import wiązał się z dużymi kosztami. Z początku był to symbol dobrobytu i wysokiego statusu społecznego, a w XIX wieku zaczął pojawiać się w domach chłopskich. W Polsce znane były przede wszystkich pierniki toruńskie i szczecińskie, a także pierniki wypiekane w Gdańsku. W Toruniu, już w XVII wieku pieczono słynne katarzynki! Co ciekawe, w tymże wieku, w polskich aptekach sprzedawano pierniki jako skuteczne remedium na różne stanowił towar eksportowy, to znaczy, że wysyłano go do różnych zakątków świata. Z tego też względu receptura pierników była tak przemyślana, by mogły zachować jak najdłużej świeżość i aromat. Pierniki zawdzięczają swoją trwałość przyprawom korzennym, a także odpowiedniej strukturze – twardej i suchej. Dlatego warto wiedzieć, jak przechowywać pierniczki świąteczne po upieczeniu, by z czasem były odpowiednio zrobić miękkie pierniki bożonarodzeniowe?Jak upiec miękkie pierniczki świąteczne, które nie twardnieją? Jest na to sposób! Dodatek korzennych przypraw i miodu w tradycyjnych przepisach sprawia, że pierniki są dość twarde po upieczeniu i potrzebują nieco czasu (a czasami domowych sposobów), by zmiękły. Jeśli nie możesz doczekać się od razu miękkich wypieków, możesz nieco wpłynąć na ich na piernikiDo pieczenia pierników bożonarodzeniowych zawsze używam jak najlepszych jakościowo produktów. Dobry miód i przyprawy to oczywiście podstawa! Najlepiej wybrać miód lipowy o płynnej konsystencji. Co ważne, nie należy podsypywać zbyt wiele mąki w czasie wałkowania ciasta na pierniki. Im więcej mąki, tym bardziej suche i twardsze będą wypieki. Zatem zwracaj na to uwagę!Jeśli zabrałeś się za pieczenie pierników na krótko przed świętami, lepiej wybrać przepis, z którego tuż po upieczeniu uzyskasz miękkie pierniki. Są to najczęściej pierniki z dodatkiem drożdży – nie wymagają czekania, bo są od razu miękkie. Pamiętaj jednak, że tradycyjne pierniki, które przechowujemy przez kilka tygodni w pojemnikach, nabierają wspaniałej intensywności i miękkości – warto poczekać!Wycinanie pierniczkówJeśli zależy Ci na miękkich pierniczkach, nie możesz wypiekać ich zbyt cienko. Cienkie ciastka staną się szybciej twarde. Ciasto na pierniczki rozwałkuj na grubość ok. 1 cm i z takiego płata wycinaj kształty za pomocą wykrawaczy do ciastek. Foremki do pierników mogą przybierać przeróżne formy – choinki, bałwanki, gwiazdki, śnieżynki, prezenty, zwierzątka, serca i wiele, wiele innych. Możesz używać wykrawaczy metalowych lub plastikowych. Jedne i drugie sprawdzają się świetnie. Niektóre plastikowe wykrawaczki mają dodatkowo tłoczek, który ułatwia odciskanie dekoracyjnych kształtów na miękkich pierników bożonarodzeniowychPierniki piecze się dość krótko. Czas pieczenia należy kontrolować, by nie wyjąć nagle z piekarnika czarnych i twardych wypieków… Klasyczne pierniki, w zależności od przepisu, piecze się zazwyczaj ok. 15 minut w temperaturze 160-170°C. Choć istnieją pewne wyjątki od tej reguły. Dla przykładu: pierniki katarzynki piekę w 190°C, a Springerle w 135°C. Jak widać, co przepis, to inny czas – jak je przechowywać?Wypieczone pierniczki najlepiej przełóż do dekoracyjnych puszek lub szklanych słoików, zamknij i przechowuj do kilku miesięcy. Więcej o pojemnikach polecanych do przechowywania pierników przeczytasz w dalszej części pierników świątecznychA kiedy dekorujemy pierniki świąteczne lukrem? Tuż po upieczeniu, czy raczej jakiś czas po? Jeśli chcesz w całości pokryć pierniki lukrem, zaczekaj, aż staną się odpowiednio miękkie. Lukier uniemożliwiłby chłonięcie wilgoci przez ciastka. Z kolei jeśli chcesz ozdobić je tylko delikatnymi wzorkami, które nie będą w 100% pokrywały wypieków, możesz zrobić to tuż po wystudzeniu pierników. W każdym razie, jeśli nie goni Cię czas, lepiej zaczekaj z dekoracją przechowywać pierniki świąteczne po upieczeniu?Już wcześniej wspominałam, że o wypieku pierników bożonarodzeniowych warto pomyśleć na jakiś czas przed świętami. Za pieczenie tych najtwardszych sztuk (np. katarzynek) możesz zabrać się już na początku listopada. Wtedy też warto wyrobić ciasto na piernik staropolski. Druga połowa grudnia to już naprawdę ostatni dzwonek na pieczenie korzennych pyszności. Jeśli nie miałeś wcześniej okazji do przygotowania pierników, to skorzystaj z przepisu, który owocuje miękkimi ciasteczkami od razu po upieczeniu. Jeśli masz jeszcze zapas czasu, wybierz tradycyjne przepisy na lekko twarde pierniki, które z dnia na dzień stają się coraz miększe i coraz pyszniejsze! W zamkniętym naczyniu mogą być przechowywane nawet do kilku czym najlepiej przechowywać pierniczki po upieczeniu?Najlepiej zdecydować się na zamykany pojemnik, który utrzyma świeżość i aromat pierników, a jednocześnie pozwoli im na nabieranie miękkości. Może być to:Dekoracyjna puszka na piernikiPuszki na pierniki to doskonałe pojemniki do przechowywania tego typu wypieków. Nie tylko utrzymają świeżość ciasteczek, ale również staną się oryginalną dekoracją. Dostępne w przeróżnych świątecznych wzorach – znajdziesz puszki w kształcie serca, gwiazdy, bałwana, pingwinka i św. Mikołaja. Pojemniki metalowe mogą być zdobione nadrukiem renifera, gwiazdek, choinek i wieloma innymi motywami. Mniejsza puszki, wypełnione własnej roboty piernikami, będą też doskonałym pomysłem na aromatyczny prezent dla bliskiej osoby. Oczywiście zamiast świątecznej puszki możesz wybrać bardziej uniwersalny pojemnik, który sprawdzi się do przechowywania ciasteczek przez cały rok, nie tylko w okresie świątecznym. Metalowe puszki wyposażone są w wieczka, które pozwalają na szczelne zamknięcie pojemnika z zawartością, dzięki czemu pierniki nie tracą swojego aromatu, ale stają się z dnia na dzień coraz słój z pokrywkąJak jeszcze możesz przechowywać pierniki do świąt? Kolejnym pomysłem na naczynie idealne jest słoik na ciastka z pokrywką. Nie jest to zwykły słoik, który napełniamy domowej roboty dżemami czy kiszonymi ogórkami. Są to dekoracyjne słoiki, które staną się ozdobą każdej kuchni, w której zostaną ustawione. Słój musi koniecznie posiadać pokrywkę, która zabezpieczy pierniki przed wysychaniem i utratą aromatu. Może być to tradycyjne zamknięcie typu weck, metalowa pokrywka typu twist lub szklana czy ceramiczna pokrywka nakładana. Naczynia dostępne w mniejszej i większej pojemności bez problemu dopasujemy do swoich, piernikowych potrzeb. Szklane słoiki możesz wykorzystać również później, gdy już wszystkie pierniczki zostaną z nich wyjedzone. Ja takie słoje wykorzystuję do przechowywania makaronu, cukru, musli, zwykłych ciasteczek i innych produktów. Plastikowe pojemniki na żywnośćNastępny sposób na to, jak przechowywać pierniki po upieczeniu to pojemniki plastikowe na żywność. Najlepiej takie ze szczelnym zamknięciem, które utrzyma świeżość i aromat wypieków, a jednocześnie umożliwi im nabieranie miękkości. Pojemniki plastikowe są bardzo praktyczne, ale nie tak dekoracyjne na puszki świąteczne czy szklane słoje. Niemniej jednak również i one sprawdzą się przy przechowywaniu pojemniki kuchenneDo przechowywania pierników możesz wykorzystać również pojemniki ceramiczne do kuchni. Najważniejsze, by takie naczynia posiadały pokrywkę, która ochroni wypieki przed wysychaniem i utratą aromatu. Pojemniki wykonane z ceramiki, szkliwione i zdobione różnymi wzorami okażą się praktyczną ozdobą kuchni. Możesz wybrać naczynia w świątecznym klimacie (w kształcie świątecznego domku czy polarnego misia) lub zdecydować się na bardziej uniwersalne pojemniki. Oprócz naczyń z bożonarodzeniowym motywem, znajdziesz również klasyczne pojemniki z napisem “Biscuits” czy “Cookies”. Oczywiście nic nie stoi na przeszkodzie, by przechowywać w nich cukierki, mandarynki, suszone owoce czy orzechy!Domowe sposoby – co zrobić, żeby pierniki zmiękły?Jeśli upieczone pierniki świąteczne są wyjątkowo twarde, możesz im nieco pomóc w nabieraniu miękkości. Co zrobić, aby pierniki zmiękły?Ćwiartki jabłekCo zrobić, aby pierniczki szybko zmiękły? Do puszki z ciasteczkami dodaj dwie ćwiartki jabłka i zamknij naczynie – już po kilku dniach pierniczki powinny stać się wyraźnie miększe, a przy tym zachowają swój niezwykły aromat. Co parę dni wymieniaj kawałki jabłka na cytrynyDoskonały sposób na miękkie pierniki bożonarodzeniowe. Jeśli nie przepadasz za jabłkowym aromatem, wybierz ten cytrynowy! Zamiast ćwiartek jabłka, dodaj do pojemnika z piernikami ćwiartki cytryny. Cytrusy wymieniaj co 1-2 dni, aż do momentu, gdy pierniki osiągną odpowiednią dla Ciebie jabłek lub pomarańczyZamiast ćwiartek jabłek, do pojemnika z pierniczkami możesz dorzucić parę obierek z jabłek lub z pomarańczy. Skórki owoców, tak jak w poprzednim przypadku, sprawią, że wypieki zmiękną i nabiorą lekko owocowej nuty. Jak to się dzieje? Twarde pierniki po prostu chłoną wilgoć z owoców, stając się coraz miększe i miększe. Obierki, podobnie jak kawałki jabłka, wymieniaj co parę razowego chlebaCo można jeszcze zrobić, aby pierniczki zmiękły? Kolejny pomysł to wykorzystanie kromki chleba. W pojemniku, w którym zamierzasz przechowywać pierniki umieść kromkę chleba i wysyp na nią korzenne wypieki. Przykryj je kolejną kromką chleba. Pojemnik zamknij i pozostaw na całą noc. Pierniczki powinny pochłonąć wilgoć z chleba – staną się miękkie, a chleb sposoby na twardsze piernikiA co zrobić, gdy chcemy uzyskać bardziej kruche pierniki? Gdy nasze wypieki są na tyle smaczne, że nie chcemy by miękły z biegiem dni? Jest na to prosty sposób. Do puszki z piernikami wsyp trochę gruboziarnistej soli, która wyciągnie wilgoć i ochroni ciastka przez przechowywać piernik staropolski po upieczeniu?Chwila, chwila! Nie zapominajmy o tradycyjnym pierniku staropolskim! Choć ciasto różni się formą od małych pierniczków, to również wymaga odpowiedniego przechowywania. A wyrabianie ciasta na piernik staropolski warto zabrać się już na początku listopada. Jest to ciasto dojrzewające, a zatem wymaga leżakowania. Wyrobione ciasto przekładamy do kamionkowego gara lub szklanej misy, nakrywamy ściereczką i odstawiamy w chłodne miejsce na parę tygodni. Tydzień przed świętami dzielimy ciasto na części i pieczemy piernikowe blaty. Również i one muszą zmięknąć! Dlatego też, gdy ciasto ostygnie, każdy blat przekładamy powidłami śliwkowymi, nakładamy na siebie, nakrywamy ściereczką i odstawiamy na 3 dni. Ja dociążam jeszcze ciasto kulkami ceramicznymi, by dobrze wchłonęło powidła. Po 3 dniach polewam piernik czekoladą lub przełożony powidłami oblany polewą czekoladową najlepiej przechowywać w chłodnym miejscu, owinięte w pergamin, a następnie w folię aluminiową. Jeśli Twoja lodówka pęka w szwach, nie martw się. Piernik możesz zawinąć w papier do pieczenia (luźno, by nie dotykał polewy) i ułożyć na górze szafy. Na pewno nic się z nim nie stanie – u mnie w domu właśnie taki sposób króluje, co święta, ze względu na ograniczone miejsce w lodówce. 😉Papier, nie tylko do pieczenia, ale i do przechowywania piernika! 😉Mam nadzieję, że wiecie już, jak przechowywać pierniczki, żeby zmiękły do świąt. Sposoby są różne – kawałki jabłek i cytryny, obierki pomarańczy, a nawet kromki razowego chleba. Każdy ze sposobów jest jak najbardziej naturalny, dlatego warto spróbować, by cieszyć się miękkimi pierniczkami bożonarodzeniowymi. Kluczem do sukcesu jest też odpowiedni, zamykany pojemnik – metalowa puszka, szklany słój, plastikowy pojemnik na żywność czy ceramiczny pojemnik do kuchni. Powodzenia! Ocena: wait... Jeżeli mamy miód w domu, to sięgamy po niego zazwyczaj dość często. Ląduje na kanapkach, na placuszkach, jest dodawany do herbaty, do wypieków czy marynat. Wypada więc przechowywać go tak, by był pod ręką, ale jednocześnie tak, by nie utracił swoich właściwości odżywczych i nie zepsuł się. Jak więc przechowywać miód? Gdzie najlepiej to robić? jest produktem bardzo trwałym. Znane są przypadki, gdy jedzono nawet miód znajdywany na stanowiskach archeologicznych, czyli naprawdę – dosłownie – wiekowy. Czy miód może się popsuć? Owszem, chociaż jest to dość rzadkie i naprawdę trzeba się postarać… Dotyczy to większości miodów, nie wszystkich, bo np. wrzosowy jest dość wrażliwy na warunki przechowywania i faktycznie może sprawiać w tej materii trochę problemów. Czasami zachodzić może też fermentacja miodu, właśnie ze względu na niewłaściwe warunki przechowywania (albo błędy przy przetwarzaniu miodu na etapie pasieki).Jednak w przypadku większości miodów wystarczy zastosować się do bardzo prostych zasad. Miód powinien być przechowany w miejscu nie narażonym na bezpośrednie działanie promieni słonecznych, w miarę możliwości zacienionym. Zaleca się, by miód był przechowywany w temperaturze około 8-10 stopni Celsjusza. Taka, w warunkach domowych, jest dość trudna do uzyskania, charakterystyczna bardziej dla spiżarni przydomowych, które kiedyś były powszechne np. w obejściach wiejskich. Ziemianka, w której w zasadzie cały rok panowała temperatura bliska 5-10 stopni była idealna do długotrwałego przechowywania jednak możemy założyć, że takich warunków nie możemy miodom zapewnić. Można zapasowe słoiki miodu przechowywać w chłodniejszym pomieszczeniu, a ten, który jemy na bieżąco już normalnie w temperaturze pokojowej w kuchni. Nie jest to może wyjście idealne, ale jeśli temperatura wynosi około 20 stopni, to miód nadal zachowuje niemal pełnię swoich składników odżywczych i temperaturze zewnętrznej około 25-30 stopni miód ma tendencję do pozostawania w stanie bardziej płynnym, chociaż taka akurat temperatura może być już zbyt wysoka, biorąc pod uwagę utratę wartości odżywczych. W okresie letnich upałów warto więc postarać się, by miód miał troszkę chłodniej, a nawet włożyć go do – przechowywanie w lodówceTemperatura w lodówce jest zazwyczaj niższa, niż optymalne 8-10 stopni, jednak dla przechowywania miodu lepsza jest zbyt niska, niż zbyt wysoka. W zasadzie miód można nawet zamrozić i nie powinno spowodować to zbytniej utraty właściwości odżywczych (literatura mówi, że może ona być znikoma lub nawet żadna). Wielu znawców tematu zaleca przechowywanie miodu w lodówce, co spowalnia krystalizację, chociaż po oziębieniu konsystencja nie każdemu może odpowiadać. Wydaje się więc, że jeśli nie jesteśmy w stanie zapewnić miodom temperatury do około 20 stopni przy przechowywaniu np. w kuchni czy spiżarce, to przechowywanie miodu w lodówce będzie dobrym pomysłem. Pamiętajmy przy tym, by pojemniki były szczelnie zamknięte. Miód lubi chłonąć zapachy, a w lodówce przechowujemy nieraz intensywnie pachnące czym przechowywać miód?Zazwyczaj miód przechowywany jest w słoikach, w których został zakupiony. Sporadycznie może to być naczynie ozdobne, w którym podajemy miód na stół. Warto pamiętać, by były to pojemniki wykonane ze szkła, ceramiki, gliny szkliwionej. Nie porowate i nie stalowe – metal może pozostawiać niezbity przyjemny posmak. Powinny być szczelnie zamykane, by nie chłonęły wilgoci z powietrza, co może prowadzić do fermentacji miodu, co nie jest zjawiskiem korzystnym – aczkolwiek nie powoduje, że miód nadaje się do wyrzucenia. Natomiast niemal na pewno będziemy mogli obserwować krystalizację miodu, i tym akurat nie należy się miód się krystalizujeNaturalnym procesem przy przechowywaniu miodu jest jego krystalizacja. Zachodzi w różnym tempie, więc nie zawsze jesteśmy w stanie ją zaobserwować, np. jeśli zjemy miód, zanim zacznie się krystalizacja 🙂 W przypadku miodów kremowanych też jest ona w zasadzie nieodczuwalna – mają one konsystencję podobną do kremów do smarowania, stąd też są bardzo dobre do używania na kanapkach. Jeśli dłuższe przechowywanie miodu prowadzi do krystalizacji, to powinniśmy się cieszyć. Oznacza to, że kupiliśmy faktycznie naturalny, prawdziwy miód. Jeśli po krystalizacji trudniej nam z niego korzystać, bo np. gorzej się rozsmarowuje, to proces można odwrócić, wkładając miód do kąpieli wodnej w temperaturze około 30 stopni (nie więcej niż 40).Jak długo można przechowywać miód?Ciężko powiedzieć. Jeśli przy przechowywaniu miodu zapewnimy odpowiednią temperaturę i w hermetyczne zamknięcie, to przechować możemy go dosłownie latami. Zdarza się to jednak bardzo rzadko, bo w końcu miód jest tak smaczny i zdrowy, że po prostu zjadamy go na bieżąco i przechowamy jedynie przez kilka miesięcy. O doskonałych właściwościach miodu nie trzeba nikogo przekonywać. Wiele jednak osób nie wie, że ul skrywa również inne skarby. Pierzga, miód pszczeli i pyłek kwiatowy to substancje, które nie tylko bardzo dobrze wzmacniają odporność, ale również wspomagają leczenie wielu dolegliwości. Cenna pierzga Pierzga to pyłek kwiatowy, który zmieszany jest z miodem oraz enzymami i kwasami trawiennymi pszczoły miodnej. Składany jest on w ramkach plastra pszczelego, gdzie w środowisku gniazda poddawany jest fermentacji mlekowej wywołanej przez pałeczki Lactobacillus. Pierzgę można długo przechowywać, bo w trakcie fermentacji białka pyłku rozpadają się do postaci peptydów i aminokwasów, zwiększa się zawartość cukrów prostych, powstają także liczne ilości kwasu mlekowego. Te wszystkie procesy zabezpieczają produkt na długi czas. Pierzga jest ponadto niezwykle łatwo przyswajalna przez organizm człowieka. Ma ponadto niezwykle imponujący skład. Zawiera dużo białka, cukru, kwasu mlekowego, witamin (A, B1, B2, B12, C, PP, E, D, K, H) oraz makro- i mikroelementów, fosfor, potas, wapń, sód, magnez, żelazo, cynk. Liczne w tym produkcie są również enzymy ( inwertaza, katalaza, lipaza, laktaza). Ma ponadto właściwości odżywcze, antybakteryjne i wzmacniające. Pierzgę można stosować profilaktycznie (najczęściej po dwie łyżeczki dziennie – rano i wieczorem). Wspomaga też leczenie wielu chorób i dolegliwości. Kiedy warto stosować pierzgę? Po pierzgę warto sięgać w stanach depresyjnych, w czasie dużego stresu i obciążenia psychicznego (związanego np. z przemęczeniem), gdy intensywnie pracujemy umysłowo (tego rodzaju pyłek kwiatowy poprawia zdolność koncentracji i twórczego myślenia), w zaburzeniach krążenia obwodowego, w schorzeniach gruczołu krokowego (prostaty) i w chorobie niedokrwiennej serca, w problemach ze wzrokiem, w celu obniżenia cholesterolu. Pierzga ze względu na jej łatwą przyswajalność dobrze reguluje przemianę materii, dlatego też doskonale działa, gdy dochodzi do zaburzeń przewodu pokarmowego (np. biegunki), w chorobie wrzodowej żołądka i dwunastnicy. Wykazano również jej pozytywne działanie w przypadku chorób skóry (w tym łuszczycy). Jak stosować pierzgę? Warto stosować pierzgę jako codzienną kurację profilaktyczną. Zapewnimy sobie tym samym wzmocnienie i regenerację organizmu, zwłaszcza jeśli w ostatnim czasie chorowaliśmy, mieliśmy operację lub zabieg, czujemy się nieustannie zmęczeni i nerwowi lub gdy badanie krwi wykazało niedobory witamin lub składników mineralnych. Warto podawać ją dzieciom i osobom starszym. Ograniczeniem w spożyciu pierzgi jest alergia na produkty pszczele. Pierzgę najlepiej kupować w pasiekach lub w sklepach z żywnością eko. Nie jest to produkt tani, proces jej pozyskiwania jest niezwykle czasochłonny. Spożywa się ją bezpośrednio ze słoika, dokładnie gryząc. Można też rozpuścić ją w przegotowanej wodzie lub mleku. Dostępna jest również pierzga z miodem pszczelim, i to połączenie jest niezwykle wartościowe – oba produkty wzmacniają swoje właściwości. Sprawdź najtańsze oferty na pierzgę EKO Propolis – antybiotyk XXI wieku Propolis to potocznie nazywany kit pszczeli, będący mieszanką substancji żywicznych wydzielonych przez pączki drzew oraz balsamu pyłkowego, jaki wytwarzany jest w organizmie pszczół z pyłu kwiatowego. Tę substancję poddano licznym badaniom, w czasie których wyodrębniono blisko 300 składników, a wśród nich: substancje lipidowe i woskowe, biopierwiastki, witaminy, związki białkowe, estrogeny aromatyczne, kwasy fenolowe. Kiedy stosować propolis? Dobrze jest sięgać po propolis w okresie jesienno-zimowym, by ustrzec się przed przeziębieniami i grypą, a dodatkowo wzmocnić odporność. Dowiedziono również jego skuteczności w leczeniu schorzeń układu pokarmowego ( choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy). Substancja ta bardzo dobrze radzi sobie również z problemami stomatologicznymi, np. zapalenie jamy ustnej, nadżerka, pleśniawki, afty, zapalenie dziąseł, paradontoza, ból zęba. Kit pszczeli to także lekarstwo stosowane w przypadku odmrożeń, oparzeń, owrzodzeń i odleżyn, ale również środek radzący sobie z wszelkiego rodzaju dermatozami (ma działanie przecigrzybiczne i przeciwbakteryjne). Jego zastosowanie przyspiesza gojenie się ran, uszkodzeń skóry i błon śluzowych, a także regeneruje tkankę, zapobiegając zakażeniom. W domowych warunkach można przygotować wyciąg etanolowy z propolisu oraz maść propolisową. Kit pszczeli dostępny jest w formie grudek lub proszku, można również kupić gotowe produkty, których podstawowym składnikiem jest propolis (sprzedawane są w postaci pudrów, maści, tabletek, czopków, wyciągów spirytusowych, aerozoli, granulatów). Należy pamiętać, że choć propolis jest niezwykle cennym produktem pszczelim, jest również środkiem silnie alergizującym. Zawiera wiele alergenów (badacze zidentyfikowali blisko 30 składników kitu pszczelego, które uznane są za substancje uczulające) i z pewnością nie powinny po niego sięgać osoby z alergią na produkty pszczele. Częściej do reakcji alergicznych dochodzi w przypadku miejscowego stosowania propolisu (wyprysk kontaktowy), rzadziej – przy doustnej terapii. Eliksir młodości – przez wielu tak nazywany – jest substancją niezwykle odżywczą. Dowodzi tego fakt, iż królowa matka karmiona wyłącznie mleczkiem pszczelim, żyje 40 razy dłużej niż reszta pszczół (ich głównym pokarmem jest nektar). W swoim składzie zawiera witaminę C i E oraz witaminy z grupy B, aminokwasy, białka, wapń, żelazo, fosfor oraz wiele innych cennym makro- i mikroelementów. Podobnie jak propolis, mleczko pszczele pomaga w regeneracji organizmu i wzmacnia jego odporność. Koi również nerwy, pozwalając zminimalizować stany depresyjne i rozdrażnienie. Ten suplement diety jest również polecany pacjentom chorującym na nadciśnienie tętnicze, miażdżycę oraz niedokrwistość. Poleca się go również kobietom w ciąży, bo obniża ryzyko poronienia. Jak podawać mleczko pszczele? Mleczko pszczele w smaku jest kwaskowate i raczej mało smaczne. Najlepszą formą jego podania jest trzymanie odpowiedniej ilości mleczka pod językiem przez ok. 5 minut (tyle czasu produkt ten potrzebuje, by się wchłonąć). Warto pamiętać, by nie używać metalowej łyżeczki. Mleczko można połączyć również z miodem, co powinny robić zwłaszcza osoby z chorobami żołądkowymi. Mleczko pszczele powinno być przechowywane w lodówce. Nie odnotowano dotychczas żadnych skutków ubocznych stosowania mleczka pszczelego (nawet przez długi okres czasu). Ten suplement diety może być stosowany równocześnie z innymi lekami, nie wchodzi z nimi w reakcję. Podobnie jak inne wyroby pszczelarskie, nie może być jednak stosowany u osób z alergią na miód. Pierzga, propolis, mleczko pszczele to produkty będące naturalną bombą witaminową. Wzmacniają odporność i mają bardzo dobry wpływ na ogólne samopoczucie, a tego właśnie oczekujemy, kupując w aptekach komercyjne suplementy diety. Może więc warto zwrócić się ku naturze i jej darom? Przeczytaj tekst na temat zalet zdrowotnych miodu. Pierzga – co to jest?Odżywczy eliksir życia Jak powstaje pierzga? Pierzga pszczela, jest to pyłek kwiatowy przyniesiony do ula, złożony i „ubity” przez nielotne pszczoły w komórkach plastrów. W trakcie tego składania pyłek jest rozdrabniany, zwilżany śliną pszczoły (następuje tu wzbogacanie go enzymami wytwarzanymi tylko przez te owady) i miodem. W tak zgromadzonym pyłku w warunkach ulowych przebiega proces fermentacji mlekowej. Konserwuje go kwas mlekowy, a dodatkowo pszczoły na zimę zalewają komórki z pierzgą miodem, dzięki czemu nie ulega ona zepsuciu. Jak mówi prof. Ryszard Czarnecki: "Tego, co robią pszczoły, nie może wyprodukować żadne najnowocześniejsze laboratorium, żaden syntetyk". Pierzga zawiera Przede wszystkim dużo białka, cukru, kwasu mlekowego oraz witaminy: A, B1, B2, B12, C, PP, E, D, K , H; makroelementy: P, S, Cl, K, Ca, Na; mikroelementy: Mg, Fe, Cu, Zn, Co, Mo, Se, Cr, Ni, Si; enzymy: inwertaza, kataliza, pepsyna, trypsyna, lipaza, laktaza. Pierzga a pyłek pszczeli Pierzga różni się nieznacznie składem chemicznym od pyłku kwiatowego. Co to znaczy? Pierzga jest bogatsza od pyłku o dodane przez pszczoły enzymy trawienne, miód, inhibiny, kwasy organiczne, witaminy B, E i K. Zatem, wartość pierzgi dla celów spożywczych, leczniczych oraz profilaktycznych jest wyższa niż samego pyłku kwiatowego. Pierzga to naturalny lek – czy jest lepsza niż pyłek kwiatowy? Jako lek pierzga oddziałuje na te wszystkie schorzenia co pyłek kwiatowy, tylko, ze względu na jej dodatkowy skład i właściwości, można ją stosować w mniejszych dawkach i jest ona bardziej skuteczna (proces leczenia skraca się). Wpływ pierzgi na zdrowie Pierzga, tak jak i pyłek, poprawia nasz metabolizm, działa ogólnie wzmacniająco i tonizująco. Normalizuje procesy zachodzące w korze mózgowej, doprowadzając do równowagi psychicznej naszego organizmu, przez co mamy lepsze samopoczucie i sen, sprawność fizyczną i umysłową zdolność do pracy. Usprawnia wydzielanie gruczołów przewodu pokarmowego, zwiększa wydzielanie żółci przez woreczek żółciowy oraz enzymów trawiennych przez trzustkę, w efekcie poprawiając czynności związane z trawieniem i poprawiając apetyt. Odbudowuje florę jelitową po stosowaniu antybiotyków, usprawniając pracę jelit. Ważne jest działanie przeciwmiażdżycowe, kardiotoniczne i spazmolityczne pierzgi oraz pyłku w układzie sercowo-naczyniowym, ze względu na zawartość związków lipidowych. Związki flawonoidowe i witaminy zawarte w tych dwóch produktach pszczelich powodują wzmocnienie ściany włosowatych naczyń krwionośnych, czyniąc je bardziej elastycznymi i mniej przepuszczalnymi, a przez to likwidując obrzęki nóg. Poza tym, pierzga, podobnie jak pyłek, zabija drobnoustroje, działa przeciwzapalnie, powoduje odnowę komórek i tkanek organizmu ludzkiego, np. powoduje zwiększenie wytwarzania czerwonych krwinek w szpiku kostnym, uzupełnia braki żelaza w organizmie. Pierzga znakomita jest w leczeniu przerostu i stanów zapalnych gruczołu krokowego (prostaty), bez nawrotów choroby. Stwierdzono również antynowotworowe działanie pierzgi i pyłku, bowiem produkty te wzmacniają system odpornościowy organizmu. Oczywiście, jest to działanie profilaktyczne, zapobiegawcze, bowiem, przy istniejącym już nowotworze prostaty, spożywanie pierzgi jest niewskazane. Za to pierzga stosowana jest jako ochrona przed promieniowaniem jonizującym, w tym rentgenowskim. Przy leczeniu nowotworu piersi u kobiet pierzga i pyłek stanowią doskonałe wsparcie dla leczenia konwencjonalnego. Oczywiście, we wszystkich tu omawianych przypadkach, leczenie (nie stosowanie profilaktyczne) pierzgą musi być skonsultowane z lekarzem leczącym daną chorobę. Z kuracji produktami takimi jak pierzga, pyłek czy propolis (kit pszczeli) muszą też zrezygnować osoby posiadające uczulenie na te produkty. Pierzga jest skarbem natury. Stosujmy ją przede wszystkim profilaktycznie, a wtedy choroby na pewno będą nas omijać. Podsumowując, PIERZGA Działa wzmacniająco i regenerująco: w okresie rekonwalescencji po przebytych zabiegach operacyjnych w stanach pozawałowych w obniżonej odporności organizmu w stanach chronicznego zmęczenia w niedoborach witamin i składników mineralnych zapobiegawczo i leczniczo w anemii Wzmacnia układ nerwowy: w stanach depresyjnych w stanach przemęczenia psychicznego (przepracowanie, stres) przy intensywnym wysiłku umysłowym (poprawia zdolność koncentracji i twórczego myślenia) Reguluje przemianę materii: zaburzeniach przewodu pokarmowego (obstrukcja lub biegunka) w chorobie wrzodowej żołądka i dwunastnicy po kuracjach antybiotykowych w chorobach skóry (egzema, łuszczyca) Działa ochronnie i odtruwająco: w chorobach wątroby - wirusowe zapalenie wątroby zatrucia (np. choroba alkoholowa) Ponadto pierzga polecana jest: w chorobie wieńcowej - obniża poziom cholesterolu we krwi w zaburzeniach krążenia obwodowego w chorobie niedokrwiennej serca w schorzeniach gruczołu krokowego prostaty w osłabieniu wzroku Dawkowanie pierzgi Zaleca się spożywać 2 x dziennie po 1 łyżeczce. Stosowanie pierzgi Pierzgę można spożywać bezpośrednio do ust, można też rozpuścić 1 łyżeczkę w filiżance z wodą, sokiem, mlekiem lub miodem. Pierzga powinna się moczyć minimum 4 godziny. Można zalać pierzgę wieczorem i wypić ją rano. Po jej wypiciu, w ten sam sposób proszę przygotować roztwór do wypicia na wieczór. Analogicznie postępujemy każdego dnia. Jakie opakowania, cena zakupu, na ile starcza, gdzie kupić? Pierzga to pyłek kwiatowy, zebrany przez pszczołę miodną, zmieszany z miodem oraz enzymami i kwasami trawiennymi, złożony w ramkach plastra pszczelego. W warunkach środowiska gniazda pszczelego jest poddany fermentacji mlekowej, która sprawia, że ona jest łatwiej przyswajalna przez organizm. Fermentacja sprawia, że pierzgę można długo przechowywać. Białko rozpada się na peptydy i aminokwasy. Spożywcza, profilaktyczna i lecznicza wartość pierzgi jest znacznie większa niż pyłku kwiatowego ze względu na bogatszy skład, proces konserwacji oraz łatwą przyswajalność.

pierzga jak długo można przechowywać